Gibson Flying V

2

Weet je nog de specifieke reden waarom je bent begonnen met het spelen van een instrument? Misschien ben je op pianoles gezet door je ouders maar zo niet, dan weet je misschien nog wel wat je triggerde om al je bloed, zweet en tranen, en tijd, en geld in een instrument te stoppen. Ik weet het nog heel goed. Voor wie het leuk vind om te lezen, dit is hoe ik begonnen ben en hoe sommige cirkels helemaal rond komen.

Toen ik ongeveer 10 was mocht ik wel eens bij mijn oma televisie kijken. Dat mocht ik thuis ook maar bij oma is alles leuker. Als ik de tekenfilms zat was kwamen MTV en TMF voorbij. Je weet wel, toen er nog muziek gedraaid werd en geen ’16 And Pregnant’. Nu voel ik me oud. Ik kan me nog goed herinneren dat Michael Jacksons ‘Earth Song’ voorbij kwam en ik zwaar onder de indruk was van de video met bomen die weer tot leven kom en olifanten die hun slagtanden terug krijgen terwijl Michael twee bomen vasthoudt en staat te schreeuwen. Ik verstond nog geen woord Engels, maar de boodschap was duidelijk. De wereld was ziek en er moest wat aan gedaan worden.

Dat zou een goed verhaal zijn hè? Een van jongetje van 10 die de wereld wil verbeteren en muziek als middel ziet. Helaas. Het was een man met een afro, een zonnebril op die voor een enorme Amerikaanse vlag een nummer voor een blonde dame in een snelle auto zingt. En het belangrijkste: die Gibson Flying V. Zwart met een witte slagplaat. Ik had nog nooit zo’n gitaar gezien. Wat een gaaf ding was dat. Het was duidelijk: ik moest en zou een rockster worden.

Later leerde ik dat American Woman door The Guess Who is geschreven en een politiek geladen nummer is van een groep Canadese jongens die in de jaren 70 naar Chicago komen en in aanraking komen met alles wat Amerika is, inclusief de oorlog in Vietnam. Lenny heeft daar een enorme hoeveelheid sex appeal overheen gegoten.

Anyway, ik kreeg een gitaar voor mijn verjaardag. Een kleine zwarte shortscale met een klein versterktje. Ik was er klaar voor. De eigenaar van de muziekwinkel waar we de gitaar gekocht hadden, The Sound Shop in Amstelveen, zag wel geld in deze kleine rockster en besloot dat ze sinds die dag ook gitaarles gaven. Ik kreeg les bij Bas van Geldere, een jongen van ongeveer 16 jaar oud die in winkel werkte. In plaats van gitaren stemmen ging bij mij les geven. Bas kreeg gewoon zijn uurloon en Joop maakte wel een ‘speciaal prijsje’ voor gitaarles. Iedereen blij. Na een jaar kwam ik erachter dat gitaar spelen veel meer tijd kostte dan ik verwacht had. Je moest veel oefenen, stomme liedjes leren en van die snelle auto’s en blonde vrouwen was nog weinig te zien. Mijn ambities om rockster te worden verwaterde. Bovendien ging ik naar de middelbare school dus er waren veel meer andere dingen om me druk om te maken.

Twee jaar later, toen ik 14 was en inmiddels in de tweede van de middelbare school zat, werd er een talentenjacht gehouden. Loey, klasgenoot en vriend mij, vroeg of ik mee wilde doen in hun bandje. Ze zochten nog een bassist en hij wist dat ik ooit rockster ambities had en dacht: ‘Basgitaar, hoe moeilijk kan het zijn?’ Dat dacht ik ook. Ik kon een bas lenen van school dus ik heb me te pletter geoefend op het nummer wat we gingen spelen op de talentenjacht: ‘Hero’ van Enrique Iglesias. Ach ja…

We hebben niet gewonnen maar de vonk van het bassen was overgesprongen. Ik was verliefd op het instrument. Eén noot tegelijk en met die warme, diepe klank klinkt alles wat je doet meteen goed. Je staat niet vooraan, maar bent wel belangrijk en elke band heeft een bassist nodig. Ik was die Amerikaanse vlag en die Gibson Flying V allang vergeten en ging op onderzoek uit naar wat basgitaar spelen dan inhield. Mijn vriend Loey liet mij het album ‘Californication’ van de Red Hot Chili Peppers horen en er is één specifiek moment op die plaat die mijn aarde deed schudden en mij overhaalde om bas te spelen: de korte interlude in Around the World na die vette distortion baslijn. De fill en die Flea daar speelt was zo vies en funky dat ik bijna van m’n stoel viel.

Around the World – 2:13

Ik stapte weer naar mijn ouders, maar dit keer voor een basgitaar. Het mocht, maar dan moest ik het heel zeker weten en ook weer op les gaan en niet na een jaar stoppen. Ik twijfelde maar heb toen toch een bas gekocht: een bruine Ibanez Soundgear. Ik ging op les bij de Muziekschool Amstelveen en kreeg les van Peter Bergman, een te gekke bassist die ik nu regelmatig in het circuit tegenkom. En de rest is geschiedenis.

De aanleiding van dit hele verhaal is dat ik vorige week voor Bass Labb bij het Gibson hoofdkantoor in de A’DAM toren in Amsterdam op bezoek was. Ze hebben daar een prachtige showroom met de mooiste Gibson gitaren en bassen. De toren is goed beveiligd, ik moest met melden bij de security. De Gibson Lounge in niet open voor iedereen namelijk. Ik word met de lift naar boven gebracht en Ramon, die lounge beheert, doet open. Tot mijn grote verassing zit achter Ramon, te werken aan een bureau, Bas van Geldere. Mijn aller eerste gitaar leraar. Na een nostalgische wederkennismaking loop ik een rondje door de showroom. En hangt ie: een zwarte Flying V met witte slagplaat.

Recent Posts
  • rolfsource

    Leuk verhaal! Ik was gisteravond bij de Plug, om nieuwe snaren voor mijn bas te kopen, en had het met Peter, de eigenaar, over mijn nieuwe aanwinst, een tweedehands Epiphone EB3… Peter had nog een originele mahoniehouten Gibson in de zaak staan, en liet trots de foto op zijn smartphone zien van een bezoeker die vorige week even op die bas had zitten spelen: je raadt het, Flea. Dat was ooit zijn eerste bas.

    • Dankje! Wow was Flea in de Plug? De Peppers speelden inderdaad in de Ziggo Dome vorige week. Wat vet zeg. Ik was helaas niet in Nederland, anders was ik er sowieso heen gegaan. En die Epiphone EB3 is te gek…

Contact

Laat een bericht achter!