Iets nieuws leren: begin bij het einde

2

Dit is een les die ik van Hein van de Geyn heb geleerd. Hein is naar mijn mening één van de beste contrabassisten uit Nederland en speelde onder andere met Chet Baker en Toots Thielemans. We hadden het over het leren van nieuw materiaal. Een transcriptie, het thema van een standard, een etude, kortom alles wat je met veel herhaling oefent.

Hij vertelde dat het verstanding is om dit soort nieuw materiaal niet van voren naar achteren te leren, maar juist andersom. Begin bij het einde. We zijn gewend om alles van het begin tot einde te doen dus waarom dit dan zo?

Ongelijke aandacht

Het kost aardig wat herhaling om iets in te studeren. Zeker wanneer het etudes of uitgeschreven bassolo’s zijn. Waarschijnlijk gaat je aanpak meestal zo: Stel het stuk dat je wil leren heeft 8 maten zoals hiernaast. Je begint bij maat 1 maar in maat 3 maak je een fout. Je gaat terug naar maat 1 en begint opnieuw.

Je bent opnieuw begonnen en maat 3 ging goed maar dit keer maak je bij maat 4 een fout. Dus je gaat terug naar maat 1 en begint opnieuw. Maat 1 heb je nu drie keer gespeeld en maat 4 nog nooit.

Na 24 keer oefenen ben je bij maat 8 aangekomen. Deze maat heb je nog nooit gespeeld, dus je maakt een fout en… snap je waar ik heen wil? Je hebt nu de eerste maat 24 keer gespeeld en de laatste nog nooit. Dat is een behoorlijk ongelijke verdeling van aandacht. Maat 1 beheers je, maar maat 8 is vrijwel nieuw voor je. Dat betekent dat het steeds moeilijker wordt naarmate je verder komt. Een soort ‘Ik ga op reis en neem mee’.

Moeilijkheid

Deze ongelijke verdeling is er natuurlijk ook wanneer je achteraan begint maar deze keer levert het een groot voordeel op, namelijk: Omdat je het einde van het stuk vaker hebt gespeeld dan het begin wordt het steeds makkelijker naarmate je verder komt. Dat is het omgekeerde van de situatie hierboven.

Focus

Het feit dat het steeds makkelijker wordt is heel belangrijk omdat onze focus afneemt naarmate we langer spelen. Dus als je maat 8 nog nooit gespeeld hebt en je doet dat wanneer je focus sterk afgenomen is, is de kans dat je fouten maakt natuurlijk heel groot. Zie grafieken hieronder. Grafiek 1 is wanneer je bij maat 1 begint met oefenen. Focus en moeilijkheid zijn tegengesteld. Naarmate het moeilijker wordt gaat je focus naar beneden. Dit gaat natuurlijk fout. In grafiek 2 begin je bij maat 8. Naarmate je focus omlaag gaat gaat ook de moeilijkheid naar beneden. Dit heft elkaar perfect op en de kans dat je zonder fouten door het stuk heen komt is veel groter.

Grafiek 1. Beginnen bij begin

Grafiek 2. Beginnen bij eind

Deze manier werkt niet alleen bij muziek maar ook bij andere dingen die je moet instuderen. Bijvoorbeeld een speech of presentatie. Het begin, het welkomstwoord, heb je waarschijnlijk een paar keer geoefend. Maar meer naar het einde toe komt het ‘waar wilde ik ook al weer heen’-moment. En het einde heb je waarschijnlijk niet vaak doorgenomen. Hoe gaaf zou het zijn als je presentaties steeds beter werden naar het einde toe en die laatste punchline perfect aankomt?

Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben. Laat in de comments achter wat je er van vindt en kijk ook even naar de andere blogs en lessen op Bass Labb. Tot de volgende! Mart

Recommended Posts
  • Dennis Vrolijk

    Handige tip! Dit ga ik zeker eens uitproberen, ook bij mijn zoontje die trompet speelt. Voor kinderen is het vaak nog moeilijker om die focus vast te houden namelijk.

    • Inderdaad, ook het feit dat je zo in blokjes opdeelt (eerst maat 8, dan 7 en 8, dan 6, 7 en 8 etc) en het niet ziet als één groot stuk maakt het makkelijker om de aandacht er bij te houden. Succes!

Contact

Laat een bericht achter!